| Na de zoveelste uitgestelde wedstrijd van afgelopen donderdag, hadden we de eer om als enige senioren elftal op zaterdag te voetballen. Op het programma stond de zes keer uitgestelde wedstrijd tegen WHS. Dat dit niet zomaar een wedstrijd zou worden maakt een kleine blik op de stand een ieder duidelijk. Met 5 punten achterstand op ons mochten we wel van een serieuze tegenstander spreken. Om een uur of iets over twee, waren we kompleet. De tegenstander was er al een tijdje en wat daarbij opviel waren, de leeftijd en het figuur van de meeste. Geen vette vijftigers, maar redelijk fit ogende veertigers. De optie van Piet om lekker een biertje te drinken en de punten te delen, werd dan ook resoluut van de handgewezen. Dat biertje drinken was trouwens geen slecht idee. Het weer was namelijk fantastisch. Waar alle andere elftallen in de vrieskou hun wedstrijden spelen, komen wij dus pas weer in actie, als het kwik boven de 15 graden stijgt.
14.14 uur. Tijd om te gaan omkleden.
In de kleedkamer was er sprake van een lichte druk. Ondanks al die coryfeeën die ons elftal rijk is en die her en der alles al hebben gewonnen wat er valt te winnen, toch spanning. Zoveel spanning zelfs dat het tactisch concept werd vergeten door te nemen.
14.30 aanvang eerste helft. Een grote toeschouwers schare had zich rond het veld verzameld om de doelpunten machine, bekend uit de verhalen, aan het werk te zien. Voordat het zover was moest er eerst even iets aan de ballen gedaan worden. Ze stonden loeihard. Nu kunnen we natuurlijk met ons vingertje naar Piet, de ballen oppomper wijzen, maar de verklaring is veel simpeler. Lucht zet uit als het warm wordt. De ballen waren dus opgepompt in een koele ruimte en het heerlijke lente zonnetje deed de rest. Nadat dit kleine ongemak was opgelost konden we los.
Het begin was ronduit aarzelend. Niet het fluwelen spel zoals gebruikelijk, maar foute pases, verkeerde loopacties en wat al niet meer. Kansjes kregen we ondanks het iet wat stijf ogende spel wel. Waar normaal gesproken de ballen er als vanzelf in vliegen, vlogen ze nu meters naast en over. Wat de gevolgen waren hebben de toeschouwers kunnen horen. Een ongelooflijk geouwehoer, waarbij de één het net iets beter dacht te weten dan de ander. Dat tijdens de conversaties gemakshalve het voetballen werd vergeten had als direct gevolg de eerste treffer van WHS. Nu hoop je dat dit als een waarschuwing werkt. Maar nee hoor het praten, op een al dan niet liefelijke toon, ging onverdroten voort. Gek genoeg maakte we nog wel de 1-1. Uit een moeilijke hoek maakte Peter, die na een lange afwezigheid weer present was, het met een mooi schot bekwaam af.Normaal gesproken gaan de koppen dan weer omhoog. Deze wedstrijd dus niet. Dat het publiek is blijven staan is te wijten aan het lekkere weer. Kreten vanaf de zijlijn om te stoppen met ouwehoeren en te gaan voetballen, waren parelen voor de zwijnen. De lullige 1-2 deed daar nog een schepje boven op.
Rust……… nou ja rust. In de kleedkamer werd vrolijk verder geklets. Van het doel verdedigen, de tegenstanders laten komen, tjonge wat heb ik een varianten langs horen komen. Als schrijver van dit stukje heb ik één voordeel, ik kan nu schrijven hoe ik erover denk, zonder dat er gelijk 8 mensen iets anders roepen. Hier dus mijn visie gebaseerd op ruim 25 jaar zaalvoetbal ervaring, want zeven tegen zeven op een half veld heeft daar heel veel van weg. Ten eerste: Bij dit soort voetbal moet je als een blok spelen. Dus geen twee man die lopen te “laatste mannen” op een 15 meter achter het middenveld. Dit werkt counters in de hand die niet te belopen zijn en zorgt er voor dat je steeds een paar man te kort komt in de opbouw. Ten tweede: gewoon bij een man blijven. Dus niet als iemand even een paar stappen naar voor of naar achter doet naar een ander roepen dat het plots zijn man wordt. Door dat te doen kom je steeds een paar meter te kort en dit spelletje wordt bepaald door die paar meter. Nu zou ik nog een paar tactische tips kunnen geven maar laten we bij de volgende wedstrijd kijken of dit kan worden uitgevoerd. De tweede helft dan. Met een niet onoverkoombare 1-2 achterstand begonnen we met frisse moed. Besloten was dat we de ballen niet meer zouden gaan brengen en dat we de hoge voorzet niet meer zouden gebruiken, aangezien de keeper van WHS deze ballen allemaal had. Na 1 minuut en 40 seconde bracht Bert de bal naar de links buiten positie. Daar gaf hij de bal over en volgde een HOGE voorzet die simpel werd gepakt door de keeper. ??????????????????????? ja lieve lezers, de bal werd gebracht en er volgde echt een hoge voorzet. U snapt nu waarschijnlijk ook dat ik maar twee tactische tips heb gegeven.Dat het vervolg van de tweede helft even dramatisch was als de eerste helft mag geen wonder heten. Eindeloze uitleg over hoe, wat, waar en waarom te handelen wonnen het van het voetbal. Dat we hierdoor WHS lekker in de kaart speelde was nog wel het ergste. De 1-3, een gevolg van het naar elkaar wijzen van wie welke man moest hebben, maakte de sfeer binnen het elftal nog vrolijker. Na het missen van zo’n 5 kansen was het uiteindelijk Marcel van der Meer die de bal met links wel achter de keeper wist te krijgen. 2-3 en op zo’n moment gloort er normaliter hoop. Deze wedstrijd dus niet. Als angst hazen bleven we achteruit lopen. Niks naar voren verdedigen. Gelukkig kwam het na een charge van de keeper op Piet toch nog goed. De uitstekend en strak leidende scheidsrechter wees terecht naar de stip. Marcel van der Meer schoot de bal strak met rechts binnen. 3-3. En hier wil ik het maar bij laten.
De derde helft. Genietend van de zon en het bier werd er nog even nagekaart. De algehele conclusie van spelers en supporters was een drie letter woord. BIJNA hadden we dus verloren. Volgende week zaterdag komt vervolg. Na de donderdag wedstrijd thuis tegen vosmeer, moeten we uit tegen WHS.
Henk.
 |
RSS feed Commentaar
